صفحه نمایش های انعطاف پذیر نوع جدیدی از عینک هستند که منتظر یکپارچه شدن هستند.
صفحه نمایش های انعطاف پذیر مبتنی بر فناوری OLED هستند و از پلاستیک انعطاف پذیر به عنوان بستر استفاده می کنند. آنها می توانند آزادانه خم شوند، تا شوند و حتی شفاف شوند. آنها تبدیل به یک رسانه جدید برای گسترش دید انسان خواهند شد. اگرچه در حال حاضر با چالشهایی در هزینه و بازده مواجه هستند، اما ممکن است در آینده کاربردهای مخربی به همراه داشته باشند.
اصل کار صفحه نمایش های انعطاف پذیر: فناوری اصلی صفحه نمایش های انعطاف پذیر مبتنی بر OLED (دیود ساطع نور آلی) است و اصل کار آن اساساً با LCD سنتی (نمایشگر کریستال مایع) متفاوت است.
محدودیتهای کریستال مایع: لایه اصلی یک صفحه نمایش LCD، کریستال مایع است که خود نور ساطع نمیکند اما با مسدود کردن نور، تصاویر را نمایش میدهد. تحت ولتاژ، کریستال مایع شکل کریستالی خود را تغییر می دهد و در نتیجه صفحه ارتعاش نور را تغییر می دهد. هنگامی که نور از لایه کریستال مایع خارج می شود، اگر صفحه ارتعاش با قطبش کننده دوم مطابقت داشته باشد، نور روی صفحه ظاهر می شود. در غیر این صورت، نمی تواند به صفحه نمایش برسد. بنابراین، صفحههای LCD به یک منبع نور خارجی و یک ساختار قطبیکننده پیچیده نیاز دارند و بستر معمولاً شیشهای سفت و سخت است که خم شدن یا تا شدن را دشوار میکند.
مزایای OLED: لایه هسته یک OLED از پلیمرهای آلی تشکیل شده است. هنگامی که برق اعمال می شود، لایه گسیلنده دارای الکترون های آزاد است و لایه رسانا دارای سوراخ هایی است. در مرز بین دو لایه، الکترون ها حفره ها را پر می کنند و انرژی را به شکل فوتون آزاد می کنند و فرآیند انتشار نور را تکمیل می کنند. این لایه آلی نازکتر، سبکتر و انعطافپذیرتر از لایه کریستال مایع است و میتواند از پلاستیک انعطافپذیر به عنوان بستر استفاده کند و نیاز به شیشههای سفت و سخت را از بین ببرد. بنابراین، صفحههای OLED میتوانند آزادانه خم و تا شوند و حتی از طریق بسترهای شفاف، کاتدها و آندها به نمایشگرهای شفاف دست پیدا کنند.
ارزش و تقاضای صفحه نمایش های انعطاف پذیر
اگرچه صفحه نمایش های انعطاف پذیر هنوز یک "برنامه قاتل" را ندیده اند، ارزش بالقوه آنها به تدریج در حال ظهور است:
شکستن محدودیتهای فیزیکی: ماهیت خم شدن و تاشو صفحهنمایشهای انعطافپذیر آنها را قادر میسازد تا کارهایی را انجام دهند که برای صفحهنمایشهای سنتی دشوار است. به عنوان مثال، صفحه نمایش خمیده شفاف خودرو LG را می توان در فرمان یا شیشه جلو ادغام کرد و اطلاعات زمانی واقعی را بدون ایجاد مانع در دید ارائه کرد.
حل تضاد بین قابلیت حمل و صفحه نمایش بزرگ: دستگاه های{0}صفحه نمایش بزرگ سنتی (مانند تبلت ها و رایانه ها) قابل حمل اندک هستند، در حالی که دستگاه های کوچک-صفحه نمایش (مانند تلفن های همراه) محتوای نمایش محدودی دارند. صفحهنمایشهای انعطافپذیر، از طریق طرحهای تاشو، میتوانند-تجربهای با صفحهنمایش بزرگ در هنگام باز شدن داشته باشند و قابلیت حمل را در هنگام تا شدن حفظ کنند، همانطور که در تلفنهای تاشو مانند Samsung Galaxy Fold دیده میشود.
گسترش چشم انداز انسانی: به گفته مارشال مک لوهان، نظریه پرداز رسانه، رسانه امتداد انسان است. صفحهنمایشهای انعطافپذیر مانند عینکهای جدید عمل میکنند و اطلاعات را در سناریوهایی که هرگز تصور نمیکردیم نمایش میدهند، مانند پوشیدنیهای هوشمند و رابطهای هوشمند خانه.
وضعیت فعلی و چالش های صفحه نمایش انعطاف پذیر
اگرچه فناوری صفحه نمایش انعطاف پذیر پایه ای برای کاربرد دارد، اما همچنان با چالش های مربوط به هزینه و بازده مواجه است:
ساختار هزینه: هزینه صفحه نمایش های انعطاف پذیر عمدتاً در مرحله ماژول متمرکز می شود، به ویژه FPC (برد مدار چاپی انعطاف پذیر) و درایورهای IC که حدود 70٪ از هزینه کل را تشکیل می دهند. در حالی که هزینههای Array و OLED که مستقیماً با انتشار نور مرتبط هستند، بالا هستند، هزینه هر صفحه نمایش گزاف نیست.
مشکلات بازده: نرخ بازده پایین تولید انبوه صفحه نمایش های انعطاف پذیر AMOLED برای تلفن های همراه عمدتاً به دلیل درایورهای آی سی و طراحی مدار در مرحله ماژول است. به عنوان مثال، یکی از همکاران تحقیق و توسعه از یک تولید کننده بزرگ نشان داد که بیش از نیمی از نرخ بازده پایین به دلیل نقص طراحی ماژول است.
یکپارچه سازی و سازگاری: صفحه نمایش های انعطاف پذیر باید با اجزای دیگر (مانند باتری ها و بردهای مدار) تطبیق داده شوند، در حالی که گوشی های هوشمند سنتی از طراحی "ساختمان" استفاده می کنند که نیاز به تغییر شکل سایر اجزا در طول زمان برای مطابقت با صفحه نمایش انعطاف پذیر دارد. این منجر به هزینه های بالا و نرخ بازده پایین برای تلفن های صفحه نمایش انعطاف پذیر در حال حاضر می شود.
چشم انداز آینده صفحه نمایش های انعطاف پذیر
توسعه صفحه نمایش های انعطاف پذیر از منحنی S{0}}فناوری پیروی می کند:
فاز پیشرفت فناوری: فناوری صفحه نمایش انعطاف پذیر به پیشرفت های اساسی دست یافته است، اما سناریوهای کاربردی و فرم های یکپارچه سازی هنوز نامشخص است. برای مثال، همانطور که مخترع پلاستیک کاربرد آن را در فیلم پیش بینی نکرده بود، صفحه نمایش های انعطاف پذیر نیز ممکن است موارد استفاده غیرمنتظره ای را ایجاد کنند.
فاز توسعه تجاری: با بلوغ فناوری، صفحه نمایش های انعطاف پذیر ممکن است مانند تلفن های هوشمند، عملکرد رسانه های دیگر را از طریق فرم های یکپارچه سازی (مانند تاشو و چرخاندن) به دست آورند و در نتیجه تقاضاهای جدید بازار را ایجاد کنند. به عنوان مثال، در آینده، صفحه نمایش های انعطاف پذیر ممکن است در لباس، عینک و حتی پوست ادغام شوند و به رابط های اطلاعاتی همه جا تبدیل شوند.
فاز اشباع بازار: هنگامی که صفحه نمایش های انعطاف پذیر گسترده شوند، نوآوری ممکن است کند شود و سازندگان بر سر جزئیات (مانند دوام و جلوه های نمایش) با هم رقابت کنند. با این حال، پیش از آن، انتظار می رود صفحه نمایش های انعطاف پذیر به طور کامل شکل و سناریوهای کاربردی صفحه نمایش ها را تغییر دهند، همانطور که پلاستیک جایگزین شیشه شد.
خلاصه
صفحه نمایش های انعطاف پذیر صفحه نمایش هایی هستند که مبتنی بر فناوری OLED هستند و از پلاستیک انعطاف پذیر به عنوان بستر استفاده می کنند. ویژگی های خم شدنی، تاشو و شفاف آن ها آنها را به وسیله ای جدید برای گسترش دید انسان تبدیل می کند. علیرغم چالشهای کنونی در هزینه و بازده، انتظار میرود صفحه نمایشهای انعطافپذیر برنامههای مخربی را در گوشیهای هوشمند، پوشیدنیهای هوشمند، خانههای هوشمند و سایر زمینهها ایجاد کنند، زیرا فناوری رشد میکند و یکپارچگی بهبود مییابد و نحوه نمایش اطلاعات و تعامل با آنها را دوباره تعریف میکند.
